Текст песни The EGIZ, ADAY - QOSTANAIYM
0 чел. считают текст песни верным
0 чел. считают текст песни неверным
|
Күн батып көшеңді алтынмен жапты Балалық шақ іздері бар тапталмаған Сол кездері бәрі қарапайым Саған қарап армандарым ұшқан Ескі достар, махаббаттың алғашқы демі Әр бұрышта сақталып қалған өмір мәні Сенің аспаның - менің тынысым Саған қайта келсем деп жиі ұғынам(ын) Қиын күндерде ойлаймын туған қаламды Қостанайым сенің көшеңде тыныштық бар мәңгі Алғашқы махаббат, адал достық сенде қалды Саған қайта оралсам деп жүрек жырлады Сағымдай көшеңде өткен күндер Қазір алыстап, арманға толы үндер Көкжиекке қарасам, сенде жарық бар Сол жарықты қайтарғым келеді, аңсап Сенің желің жаныма үміт сыйлайды Әр тасыңда естелік өткенді сақтайды Сендегі өмірдің әр сәті мәнді Сол шақтарды қайта сезгім келеді анық Қиын күндерде ойлаймын туған қаламды Қостанайым сенің көшеңде тыныштық бар мәңгі Алғашқы махаббат, адал достық сенде қалды Саған қайта оралсам деп жүрек жырлады Желіңнің үні, даланың шуы Уайымсыз өткен күндер жаңғырығы Сағынышым жүректі өртейді Бірақ сенің бейнең бәрін емдейді Сенің топырағың маған тірек Қайтып келсем, табамын күш пен жігер Қостанайдан бастау алды арманым Сенде ғана табамын рух пен дауамды Қиын күндерде ойлаймын туған қаламды Қостанайым сенің көшеңде тыныштық бар мәңгі Алғашқы махаббат, адал достық сенде қалды Саған қайта оралсам деп жүрек жырлайды Саған қайта оралған күн күлімдеді Туған жердің иісі сезіліп, үміттенемін Қостанайым, сен мәңгі жүрегімде Өзіңде ғана өмірдің сыры тереңде |
|
Закат осыпал твою улицу золотом —
Следами детства, еще не истоптанными.
Всё было так просто в те дни...
Глядя на тебя, мои мечты улетали вдаль.
Старые друзья, первый вздох любви —
Смысл жизни хранился в каждом уголке.
Твоё небо — это моё дыхание;
Я часто мечтаю вернуться к тебе.
В трудные дни я думаю о родном городе.
Мой дорогой Костанай, на твоих улицах — вечный покой.
Твоя первая любовь, верная дружба — всё осталось с тобой.
Моё сердце пело: «Я обязательно вернусь к тебе!»
Дни, проведенные на твоей улице, — словно ностальгия:
Теперь они далеки, полны призрачных звуков.
Когда я смотрю на горизонт — там, у тебя, сияет свет;
Я жажду вернуться к этому свету, томясь в разлуке.
Твой ветер дарит надежду моей душе;
В каждом камне воспоминания хранят прошлое.
Каждое мгновение жизни в тебе наполнено смыслом;
Я хочу вновь ощутить те времена — так же ясно, как прежде.
В трудные дни я думаю о родном городе.
Мой дорогой Костанай, на твоих улицах — вечный покой.
Твоя первая любовь, верная дружба — всё осталось с тобой.
Моё сердце пело: «Я обязательно вернусь к тебе!»
Шум твоих арыков, шелест степных ветров —
Эхо беззаботных дней, что уже миновали.
Тоска сжигает моё сердце,
Но твой образ исцеляет любые раны.
Твоя земля — моя опора;
Когда я вернусь, я обрету силу и мужество.
Моя мечта зародилась в Костанае;
Лишь в тебе я найду свой дух и своё исцеление.
В трудные дни я думаю о родном городе.
Костанай, на твоих улицах — вечный покой.
Первая любовь, истинная дружба — всё осталось в тебе.
Моё сердце поёт, лелея надежду вернуться к тебе.
Тот день, когда я вернулся к тебе, улыбнулся мне;
Я вдыхаю аромат родной земли — аромат надежды.
Костанай, ты навсегда в моём сердце;
Лишь в тебе сокрыта глубокая тайна жизни.
